Beginpagina > projecten > Verzorgen Engelse les op de Junior School in Moragahakanda Watta (Project JvdP-004)

“How are you?”. “Thanks, I feel good, I can understand you”!
Maar dat gaat niet vanzelf. Engels moet je leren. Ook op Sri Lanka. Want de Engelsen zijn dan wel honderden jaren op Sri Lanka geweest, het is niet je moederstaal. En dat leren is nou net het probleem.

De Junior School staat in Moragahakanda Watta, dat is een dorpje vlakbij Kalutara. Kalutara ligt zo’n 45 kilometer ten zuiden van de hoofdstad Colombo. De Galle Road loopt door Kalutara maar die weg loopt bijna overal dóór de plaatsen vlakbij de kust. Want bij de Galle Road is een beetje economie, door het toerisme, hoewel dat door de oorlog erg is teruggelopen. Maar buiten die plaatsen langs de Galle Road is maar weinig te beleven. Industrie? Niet. Rubberplantages? We hebben toch goede kunstrubber? Thee? Nog wel wat maar die rode frambozenthee (of zo) komt niet van Sri Lanka. Fietsen maken? Die komen uit China. Toerisme? Ja, dat moet hersteld worden. Versta je de gasten dan wel goed? Daar zijn we dan. Je moet dus Engels leren om te communiceren en werk te vinden.

Naar school gaan is in principe gratis, maar de ouders moeten wel betalen voor schoolkleding, boeken, schrijfmateriaal, leerlingenvervoer en aanvullende cursussen. Dat is niet mis als je weinig hebt, ook al heb je soms een beetje werk. De kinderen uit arme gezinnen, ook de talentvolle, haken dan ook vaak af en maken de school niet af. Ze komen dan (later) onvoldoende geschoold op de arbeidsmarkt en krijgen de meest slecht betaalde baantjes. En slecht betaalde baantjes zijn er in Sri Lanka. Ook het onderwijzend personeel krijgt niet de hoofdprijs en de schoolinfrastructuur is ook verwaarloosd.

Maar……………het schooltje in Moragahakanda Watta wordt geholpen. Nu zijn er honderden van deze trieste schooltjes maar als je overal maar een beetje geeft, de spreekwoordelijke druppel op de gloeiende plaat, is alle hulp zo verdampt. Dus beter één schooltje goed op weg helpen dan versnipperde hulp.

Maar wie betaalt die lessen en studiematerialen? De school heeft geen geld. Daarom zijn we voor dit project op zoek gegaan naar sponsoren, en die zijn gevonden!

Het eerste jaar zal worden bekostigd door een gul 40-jarig bruidspaar welke de opbrengt van hun feest aan Stichting Ayubowan heeft gedoneerd. De overige periode wordt bekostigd middels het Johan van der Poll fonds. Fantastisch dat we een dergelijk project met deze sponsoren kunnen bekostigen.
De huidige status van dit project is dus dat het project is goedgekeurd en de kosten ervan zijn gedekt. Het contract is inmiddels opgesteld en door alle partijen getekend. De betaling voor het eerste jaar is uitgevoerd en de lessen zijn reeds gestart en de eerste berichten zijn dat dit erg goed loopt. Er blijkt zelfs een, tja, hoe zeg je dat…..een “anti-spijbelaar” d.w.z. dat er een jongen aan de buitenzijde van het gebouw staat en regelmatig ook nog wat opsteekt van de Engelse lessen!

Afgelopen week is een korte update van de vorderingen van het project ontvangen, welke hieronder zijn weergegeven.

How are you? Dit hoor je overal in Moragahakanda Watta.

Het is wel wat, op grote afstand een project starten en zorgen dat het blijft lopen. Zeker ook als er discipline aan te pas moet komen. Afspraak is afspraak, dus als je zegt te komen voor Engelse les moet je ook komen. Want de lessen zijn dan wel gratis voor de kinderen, ze zijn toch niet voor niets.

In het voorjaar van 2011 zijn afspraken over de voorwaarden van dit project gemaakt met de schooldirectie, en een jonge (net afgestudeerde) lerares geeft drie keer in de week twee uur extra les aan ca. 30 kinderen. Resultaat hiervan is dat de kinderen blij zijn, de lerares is blij met werk, en vanzelfsprekend wij ook wij blij, aangezien het werken is aan de toekomst voor de kansarmen in Sri Lanka.

Het project wordt zoals dat zo mooi heet in januari 2012 geëvalueerd op het resultaat. In principe kan het worden voortgezet in 2012. Maar met geld van een ander, van mensen met een goed hart, moet je zorgvuldig omgaan. Wij zijn van mening dat de doelen van dit project worden bereikt, maar desalniettemin moeten we zorgvuldig met de beslissing dit te continueren worden omgaan. Voor dit project is het doel om de arme kinderen uit het dorp de kans te bieden de tweede taal op het eiland Sri Lanka, al vroeg te leren spreken. Daarom horen wij in het dorpje als vertegenwoordigers / contactpersonen van Ayubowan voorbij komen al van verre: “How are you? We are happy!” Daar gaat het toch om!

Zoals gemeld hieronder een korte foto impressie: 

Nu een zeer succesvol eerste bleek helaas tijdens het werkbezoek in 2012 dat er geen enkele betrokkenheid van de lokale schoolleiding voor de volgende periode was geweest. In wederzijds en goed overleg met de mensen ter plaatse is besloten dit project na de zeer succesvolle eerste periode niet te continueren.

Helaas zijn de kinderen hiervan de ‘dupe’ echter verwachten wij dat de afspraken die we maken worden nagekomen, wanneer dit niet wordt gedaan zijn we genoodzaakt gepaste maatregelen te nemen. Dit toont aan waarom een werkbezoek esesntieel is.

Het totaalbedrag van dit project is uiteindelijk uitgekomen op €800, absoluut een zeer goed besteed bedrag, er zijn vele kinderen geholpen aan de basiskennis van de Engelse taal.